|
arun prapawrote:
วันนี้หยุดงาน โทรบอกน้องที่ที่ทำงาน ไหว้วานงานบางอย่าง แล้วลุยยาวกับชีวิตส่วนตัวที่บ้าน เงียบเชียบดี ในวันที่ได้อยู่กับตัวเองอย่างจริงจัง..เริ่มด้วยโทรแจ้งสำนักไปรษณีย์ว่าวันนี้อยู่บ้านกรุณานำพัสดุมาส่งด้วย เพราะเมื่อวานเขานำมาส่งแล้วไม่มีคนรับ ตกบ่ายหนังสือสามเล่มที่สั่งซื้อจากเว็บทูโลก็ถูกนำมาส่งถึงบ้านให้ได้อ่านสมใจ
เปิดทีวีก้ไม่มีอะไรน่าสนใจ เปิดบล็อกอ่านโน่นนี่ไปเรื่อย ในเน็ตก็ไม่มีข่าวแพทย์พยาบาลไปยื่นคำร้องต่อ รมต.สาธารณสุข ซึ่งตามกำหนดแพทย์พยาบาลและชาวสาธารณสุขทั่วประเทศ ที่ทำงานใน รพ.ศูนย์, รพ.ทั่วไป(รพ.จังหวัด)เขานัดชุมนุมกันหน้ากระทรวงวันที่ ๑ กรกฎา ๕๒
5 days ago
|
|
|
arun prapawrote:
กลอนบทนี้ไพเราะจัง
พูดเรื่อง "แบก" เหมือนลุงที่เคารพคนนั้น ที่ทำให้เราร้องไห้ในความมืดของรถทัวร์เที่ยวสี่ทุ่มจากกทม.ถึงแผ่นดินอีสาน เหมือนกันหลาย ๆ อย่าง
June 4
|
|
|
Dindanwrote:
ระยะนี้ดูแล้วคงยุ่งๆมานะ ดูในคำรำพึงรำพัน บางครั้งปลดปล่อย วางเสียบ้าง มันจะไม่หนัก ถ้ายังแบกรับอยู่ไม่รุ้ว่าเป้นสิ่งใด มันคงหนักมาก
"เมื่อเธอล้มจงลุกอย่าทุกข์ท้อ จงสานต่อทอข้ามความหวังใหม่ แม้วันนี้ไม่มีสิทธิพิชิตชัย ก็ยังมีวันใหม่ ให้ท้าทาย...
June 4
|
|
|
arun prapawrote:
ดึกดื่น ง่วงแต่ไม่อยากนอน
เพราะถ้านอนก็จะหลับง่ายดาย ชอบความเงียบ เสียงของความเงียบทำให้โลกกว้างออกไปอีก นาน..เสียงกระดิ่งตัวจิ๋วสองตัวจากดอยสุเทพ ที่แขวนอยู่นอกบ้านจะกังวานขึ้นสักครั้ง.. นั่นคือลมแรงทีเดียว, (เสียงกระดิ่งกังวานขึ้นทีไร..คล้ายระฆังหมดยก ความคิดคำนึงจงกลับมา..) พรุ่งนี้มีงานบางอย่างที่ต้องตั้งใจทำ ให้ดี แต่ยังไม่อยากคิดเรื่องงาน ลมกระโชก กระดิ่งรัว ต้องปิดประตูหน้าบ้านเสียที ความจริงก็สมควรปิดตั้งนานแล้ว ก็ดึกแล้วนี่นะ วันนี้วันเกิดเพื่อน 3 มิ.ย. ส่งข้อความไปทางมือถือทั้งสองเครื่อง เพื่อนคงได้รับความสุขนั้นแล้ว
June 3
|
|
|
arun prapawrote:
วันนี้อากาศดี นั่งมองสายฝนที่หล่นปรอย ๆ มาตลอดเช้าจนบัดนี้ เมเปิลสองต้นฉ่ำชื่น รื่นรมย์ โน้มกิ่งย้อยลงดิน
May 16
|
